باشی؟
تا حالا شده جایی بری و احساس کنی یه نفر همه جوره مواظبته؟
تا حالا شده احساس کنی که یه نفر رو داری که هر وقت بخوای
می تونی باهاش درد ودل
کنی و غصه هات و شادی هات و ... رو به اون بگی وازش کمک
بخوای برای حل مشکلت و
مطمئن باشی که طرفت امینت ِ و فردا روزی حرف دلت رو از زبون
یکی دیگه
نمی شنوی؟...
چند سال پیش توفیق اینو داشتم که بتونم هر هفته سه شنبه
شبها برم جمکران، حال و
هوای اونجا واقعاً غیر قابل توصیف...
وقتی از درب ورودی می رفتم داخل احساس می کردم یه نفر تمام
حواسش به من ِ و به من
محبت و توجه می کنه. یه حس خیلی خوب داشتم.
تا مدتی بعد از اون که دیگه امکان رفتن به جمکران رو نداشتم، حس
می کردم دیگه از اون
محبت خبری نیست و وقتی مشکلی داشتم فکر می کردم که باید
تا جمکران برم !!
ولی بعد از مدتی دیدم اینطوری که نمی شه، باید بتونم یه جور
راحت تری ارتباط برقرار کنم.
سعی کردم بعد از نمازم باهاشون حرف بزنم و ایشون رو واسطه ی
بین خودم و خدا قرار بدم
، جوابم رو داد، خوبم داد!!
از اون موقع به بعد هر جا ( خیابون، تاکسی، ...) و هر وقت (صبح،
شب،...) مشکلی برم پیش
میاد، به ایشون توسل می کنم و باهاشون درد ودل می کنم.
همیشه جواب گرفتم !!!
امتحان کن...
ازش بخواه...
و مطمئن باش که جواب می گیری...
فقط کافیه امتحان کنی!
از همین امروز شروع کن...
